Converteerbare obligaties: profiteren van koersstijging met een vangnet.

Converteerbare obligaties combineren de mogelijkheid om mee te profiteren van stijgende aandelenkoersen met een deel van de bescherming van obligaties. Juist nu aandelenmarkten sterk geconcentreerd zijn en inflatie hardnekkig kan blijken, kan die combinatie aantrekkelijk zijn, stelt Dorian Carrell, Head of Multi-Asset Income van Schroders.

Converteerbare obligaties geven beleggers de mogelijkheid mee te profiteren als de aandelenkoers van een bedrijf stijgt, terwijl het neerwaartse risico deels wordt beperkt. Ze combineren kenmerken van een obligatie met het recht om deze onder bepaalde voorwaarden om te zetten in aandelen. Daarmee vormen ze een brug tussen traditionele vastrentende beleggingen en aandelen.

Die balans is juist nu relevant. Na jaren van ruim monetair beleid, hoge overheidsuitgaven en toenemend populisme bestaat het risico dat inflatie structureel hoger blijft. Traditionele obligaties kunnen dan moeite hebben om voldoende reëel rendement te bieden. Tegelijkertijd zijn sommige aandelenwaarderingen ver losgeraakt van de onderliggende bedrijfsresultaten en wordt een groot deel van het marktrendement gedragen door een kleine groep dure bedrijven.
​​
​Beleggers staan daardoor voor een lastige keuze. Wie aandelen mijdt, loopt het risico koersstijgingen mis te lopen. Wie volledig in aandelen zit, is kwetsbaar zodra het sentiment omslaat. Converteerbare obligaties bieden een middenweg: beleggers kunnen deels meeprofiteren van stijgende aandelenkoersen, terwijl de obligatiecomponent enige bescherming biedt als markten dalen.

Bescherming aan de onderkant

Juridisch zijn converteerbare obligaties niet-achtergestelde obligaties zonder onderpand, vergelijkbaar met reguliere bedrijfsobligaties. Hun positie in de kapitaalstructuur biedt bescherming via de zogenoemde obligatiebodem. Volgens Schroders kunnen beleggers er doorgaans op rekenen dat zij na drie tot vijf jaar ten minste hun kapitaal terugkrijgen. Daar staat tegenover dat zij bij een sterke koersstijging niet volledig meeprofiteren. Die uitruil kan het voor risico gecorrigeerde rendement verbeteren.

Tussen obligaties en aandelen

Converteerbare obligaties bewegen niet één op één mee met andere beleggingscategorieën. De samenhang met staatsobligaties is laag, met bedrijfsobligaties van hoge kredietkwaliteit gematigd en met hoogrentende bedrijfsobligaties en aandelen duidelijk hoger. Dat weerspiegelt hun hybride karakter.

Historische cijfers laten die bijzondere verhouding tussen risico en rendement goed zien. Sinds 1994 deden wereldwijde converteerbare obligaties gemiddeld voor 81% mee met stijgende aandelenmarkten, terwijl zij bij dalende markten slechts 60% van het verlies volgden. Juist die asymmetrie kan waardevol zijn in onrustige tijden.

Buffer tegen inflatie

Ook tijdens inflatoire periodes deden converteerbare obligaties het historisch relatief goed, met name tegenover traditionele vastrentende beleggingen.

Wereldwijd meer kansen

Converteerbare obligaties bestaan al sinds de negentiende eeuw, toen Amerikaanse spoorwegmaatschappijen ermee hun groei financierden. Inmiddels is de markt veel internationaler. Beleggers krijgen daardoor toegang tot uiteenlopende regio’s, sectoren en thema’s.
​​
​Dat is relevant in een tijd van enorme investeringen in AI, zeldzame aardmetalen, energiezekerheid en andere kritieke grondstoffen. Voor bedrijven kunnen converteerbare obligaties dankzij een lagere rentevergoeding goedkoper zijn dan traditionele schuldfinanciering. Beleggers accepteren die lagere rente in ruil voor de mogelijkheid mee te profiteren als het aandeel stijgt.
​​
​Een wereldwijde aanpak vergroot zo het aantal kansen. In een wereld waarin rente, geopolitiek en waarderingen steeds vaker uiteenlopen, bieden converteerbare obligatieseen combinatie van de mogelijkheid om mee te profiteren van stijgende aandelenkoersen, flexibiliteit en een zekere mate van stabiliteit.

Lees meer in Convertible bonds explained: investing with stabilisers van Dorian Carrell, Head of Multi-Asset Income van Schroders.