De infrastructuurmarkt krabbelt op na een periode van terughoudendheid, maar doet dat in een fundamenteel veranderd landschap. Schaarser kapitaal, hogere rente en een explosie aan vraag naar energie en datacenters dwingen beleggers tot scherpere keuzes, en bieden tegelijk nieuwe kansen. Infrastructuur is niet langer alleen een defensieve belegging, maar biedt steeds meer een strategische keuze in een snel veranderende wereld.
Na enkele zwakke jaren keert het vertrouwen in infrastructuurfondsen terug. In 2025 werd zelfs een recordbedrag opgehaald, al werd dat deels gedragen door een beperkt aantal grote fondsen. De heropleving komt vooral uit strategieën die meer risico durven nemen, zoals Core+ en Value Add, en concentreert zich in Europa en Noord-Amerika. Tegelijkertijd blijft de markt selectief: de beleggers kiezen nadrukkelijker voor kwaliteit en laten minder ruimte voor middelmatige projecten.
\nOpvallend is dat deze opleving niet gepaard gaat met een hausse in transacties. Integendeel, het aantal deals blijft achter. Dat komt door een combinatie van factoren. De hogere rente heeft de rendementseisen verhoogd, terwijl de beschikbare investeringsmiddelen (‘dry powder’) juist zijn afgenomen. Het gevolg is een disbalans tussen vraag en aanbod: kwalitatief hoogwaardige activa blijven gewild, maar daarbuiten is het rustiger. Deze situatie creëert in feite een kopersmarkt. Beleggers met kapitaal kunnen selectiever opereren en betere voorwaarden afdwingen.
De belangrijkste structurele drijfveer ligt echter elders: artificiële intelligentie. De snelle adoptie van AI leidt tot een ongekende vraag naar datacenters en daarmee naar energie. De investeringen in datacenters bereikten in 2025 al recordniveaus. Men verwacht dat de elektriciteitsvraag van deze sector tegen 2030 kan verdubbelen. Dat heeft verstrekkende gevolgen. Niet alleen datacenters profiteren, maar de hele energieketen van opwekking tot transport en opslag krijgt een impuls. Voor beleggers betekent dit een structurele groeimarkt, grotendeels los van kortetermijnschommelingen.
\nDie groei gaat gepaard met een toenemende volatiliteit op energiemarkten. In Europa komen negatieve elektriciteitsprijzen steeds vaker voor, wat de noodzaak van flexibiliteit onderstreept. Hier komt batterijopslag (BESS) in beeld. De capaciteit in Europa zal de komende jaren fors toenemen, omdat opslag een sleutelrol speelt in het stabiliseren van het net. Voor beleggers is dit een aantrekkelijk segment, omdat het een structurele vraag met relatief voorspelbare inkomstenstromen combineert.
De combinatie van minder deals en minder beschikbaar kapitaal heeft nog een ander effect, namelijk hogere rendementseisen. Discount rates voor infrastructuuractiva zijn de afgelopen jaren opgelopen, wat betekent dat de beleggers hogere rendementen eisen om het risico te compenseren. Dit markeert een structurele herwaardering van de beleggingscategorie. Waar infrastructuur lange tijd werd gezien als defensief en laag-renderend, verschuift het profiel nu richting een aantrekkelijker rendement, zonder dat de stabiliteit volledig verdwijnt.
Ondanks alle veranderingen blijft één kenmerk overeind: de veerkracht van infrastructuur. Over langere perioden laat de activaklasse consistente, positieve rendementen zien, ongeacht de marktomstandigheden. Dat maakt infrastructuur aantrekkelijk in een wereld waarin de volatiliteit eerder toeneemt dan afneemt. Zeker in combinatie met de structurele trends rond de digitalisering en energietransitie lijkt de rol van infrastructuur alleen maar groter te worden.
\nDe infrastructuurmarkt bevindt zich daarmee in een nieuwe fase. De tijd van overvloedig kapitaal en brede groei heeft plaatsgemaakt voor een omgeving waarin schaarste, technologie en energie de toon zetten. Voor beleggers betekent dat één ding: selectiviteit is belangrijker dan ooit. Wie inzet op de juiste thema’s - AI, energie en opslag - kan profiteren van een sterke structurele groei.
Lees ook Schroders Greencoat Infrastructure Lens Q1 2026.